کد خبر : 48870
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱ مرداد ۱۳۹۸ - ۷:۴۸

ایران نباید در قضیه نفت کش ها یک طرفه عمل کند / چرا باید اعتبار خود را به توافق پایمال شده گره زد؟!

این روزها عده ای در مورد قضیه نفت کش ها می گویند ایران نباید کشتی انگلیسی را طولانی نگهدارد چون به سر نوشت تلخ گروگانگیری سفارت آمریکا دچار خواهد شد ، بهتر است به عنوان حسن نیت آنرا رها کند ، حتما دنیا ما را تحسین خواهد کرد و کشتی ایران هم آزاد خواهد شد

این روزها عده ای در مورد قضیه نفت کش ها می گویند ایران نباید کشتی انگلیسی را طولانی نگهدارد چون به سر نوشت تلخ گروگانگیری سفارت آمریکا دچار خواهد شد ، بهتر است به عنوان حسن نیت آنرا رها کند ، حتما دنیا ما را تحسین خواهد کرد و کشتی ایران هم آزاد خواهد شد و مردم از خطر یک جنگ نا خواسته نجات پیدا خواهند کرد.

اما در قضیه برجام ایران یکطرفه عمل کرد و دیدیم که دول اروپایی و آمریکایی به تعهداتشان عمل نکردند و حتی ایران را تحریم هم کردند پس چرا باید دوباره اعتماد کند و یکطرفه عمل کند و منتظر آنها بماند و دست خالی بماند . ما معتقدیم ایران نباید در قضیه نفت کش ها یک طرفه عمل کند.

درباره توقیف نفتکش ها

۱-توقیف نفتکش انگلیسی آخرین گام ایران برای موازنه تنش با #امریکا، هزینه مند کردن تحریم ها برای آن و تثبیت این راهبرد است که دوران فشار بدون هزینه بر ایران تمام شده است.

۲-واضح است که سطح تنش در حال رشد کردن است با این تفاوت که ایران بازی را طراحی کرده و ابتکار عمل را در دست دارد. درحالی که فشارهای #امریکا به سقف رسیده، پرداخت هزینه آن تازه آغاز شده است. ایران امریکا را به ‘منطقه محاسبه نشده’ کشانده است.

۳-همه گزینه های امریکا باید به یک گزینه یعنی ‘پایان #تروریسم_اقتصادی’ علیه ایران تقلیل پیدا کند. ایران کشوری نیست که بنشیند و مجازات اقتصادی مردمش را تماشا کند. فشار حداکثری، پاسخ حداکثری خواهد داشت.

۴-در موفقیت راهبرد #ایران همین بس که ظرف کمتر از ۳ ماه هم محاسبات امریکا عوض شده و هم پیشنهادهای آن. ولی این هنوز کافی نیست. خبر بد برای امریکا این است که ایران هم دوام آورده و هم در حال واکنش نشان دادن است. این با امریکاست که چه زمانی و تا کجا عقب بنشیند.

آسمان منطقه همیشه برای امریکا یک فضای «آسان» بوده. امریکایی ها آزادانه در آن تردد می کردند و هرگز لازم نمی دیدند بابت اهداف خود به کسی توضیح بدهند.

اما مدتی است هم آسمان و هم در دریا برای امریکا در منطقه به «میدان های دشوار» تبدیل شده. رویدادها از کنترل امریکا خارج شده است و هر لحظه یک غافلگیری یا تحقیر جدید در راه است.

امریکا لابد می فهمد که دارد هزینه چیزی را می پردازد. اخیرا و پس از ماجرای پهپاد، انفعال و تلاش برای حفظ آبرو هم به غافلگیری و تحقیر اضافه شده.

امریکا با ادعای تسلط کامل بر فضای حیاتی منطقه بیشترین کاری که می تواند بکند رویارویی منفعلانه با اقدامات ایران است. ادعای ساقط کردن پهپاد ایرانی تازه ترین نمونه از تلاش های امریکا برای حفظ آبروست.

ایران یک پهپاد ۲۰۰ میلیون دلاری را ساقط کرده و امریکا هر طور شده می خواهد بگوید به این اقدام پاسخ داده است. این یعنی از موازنه نظامی ناامید شده اند و به ایجاد موازنه حداقلی روانی فکر می کنند، مخصوصا که ترامپ در محیط داخلی امریکا سخت نیازمند حفظ آبروست.

این وسط انگلستان هم برای کمک روانی دست به تحرکاتی زد که باید سر جای خودش نشانده شود و این انگلیس در حد و اندازه ای نیست که در مقابل ایران خودنمایی کند و حتی آنقدر ضعیف است که باید مراقب خودش باشد نه آنکه با چاپلوسی برای آمریکا خود و مردم را به خطر بیندازد.

وقتی بازی حریف، از پیچیدگی و تنوع، به سادگی و محدودیت گزینه‌ها میل می‌کند، بشارت پیروزی است. وقتی دشمن مجبور می‌شود «رو» بازی کند، یعنی قدرت جنگ نرم و هوشمند از او سلب شده. هنگامی که رفتار دشمن، میل به استراگیجی می‌کند، یعنی راهبرد شما قدرتمند‌تر است. این واقعیت، در رفتار آمریکا و انگلیس قابل مشاهده است.

ما همه سپاهی و پاسدار هستیم

آنها در حالی که کینه سپاه پاسداران داشتند و می‌خواستند با زدن بر چسب «سازمان تروریستی» به گوشه رینگ ببرند، عملا کاری کردند که به اعلام حمایت فراگیر از سپاه منتهی انجامید.
«ما همه سپاهی و پاسدار هستیم»، به شعاری ملی تبدیل شد؛ تا جایی که برخی عناصر بازیگر در پروژه نُرمالیزاسیون مجبور شدند لباس سپاه بر تن کنند و چفیه بیندازند!

رهبر انقلاب اخیرا به استناد انبوه واقعیت‌ها فرمودند «زمان جنگ، به ما نه سلاح می‌دادند، نه حتی امکانات سطح پایین. چون چنین وضعیتی پیش آمد، عناصر توانا در داخل کشور به فکر نجات افتادند و به خودشان فشار آوردند و به اینجا رسید که کشور امروز از لحاظ امکانات تسلیحاتی به جایگاه خوبی رسیده است. امروز به برکت بریدن مسئولین و ملت از بیگانگان، کشور درحال جوشیدن از درون است».

اکنون روزگار قدرت‌نمایی جمهوری اسلامی است. لشکر انبوه جوانان نخبه، کاربلد، مومن و شجاع در راهند و هرچه مجال و میدان فراهم شود، امکانات تازه‌تری را برای اقتدار و پیشرفت کشور فراهم می‌کنند.

چرا؟ آیا مجال جبران وجود ندارد؟ حتما وجود دارد. چرا باید اعتبار خود را به توافق پایمال توسط قدرت‌های بدعهد غربی گره زد و قاطعیت به خرج نداد؟ اصلاح مسیر و جبران مافات، عین شجاعت و حرّیت است. اقتدار انقلاب اسلامی را باور کنیم.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.