سنگربان جهادکشاورزی گچساران/بانوی سکاندار خدمت در یک کلونی اقتصادی در گچساران

پیش از هرچیز مدیریت یک کلونی حساس تحت عنوان جهاد کشاورزی امری بسیار طاقتفرسا و دشوار است و اگر کسی عزم خود را برای بدست آوردن کُرسیِ مدیریت این مجموعه ی بزرگ جزم کرد،در عین حال با درایت در حفظ امنیت غذایی شهروندان بایدجهت تکثیر برنامه های مُدَوَنِ کاشت وبرداشتِ محصولات استراتژیک،در کنار ذخیره داشتنِ سهم شهرستان،به خودکفا شدن کشاورزان مجموعه ی تحت مدیریت خود تاحد امکان کمک کند.

مهندس لیلا عطازاده بانوی جوانی که طی مدت مدیریتش در اداره جهاد کشاورزیِ شهرستان گچساران،ثابت کرد سکاندار خوبی برای هدایت چند خوانِ متصل بهم در حوزه ی گچساران است.
برنامه ریزی مناسب،تعامل بامدیران بخش های مختلف جهادکشاورزی،ایجاد نظم در برنامه های روزانه طبق لیستهای درج شده،رسیدگی به مشکلات کشاورزان،توجه به سهمیه کود شیمیایی،آبخیزداری بخش کشاورزی،بخش طیور و دامداران، زنبورداران،توجه به اصل تامین و تخصیص کالای اساسی مورد نیاز بازار و جامعه،توجه به سهمیه بندی های آرد و سرکشی به نانوایی ها بخصوص در ایام جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان که بیشترین حساسیت بر کلونی خاص جهادکشاورزی بود،اینها بخشی از معدود وظایفی است که مهندس لیلا عطازاده همواره بانظم ودقت و سرکشی های به وقت به نحو مطلوبی انجام داده است.

برگزاری جلسات متعدد برای حساسیت بالا بویژه در حفظ محصولات کشاورزی و همسویی با ستاد بحران و تعامل بالا بارئیس سازمان جهادکشاورزی کهگیلویه وبویراحمد، فرماندار شهرستان، مدیران آب منطقه ای و دیگر اُرگانهایی که مرتبط باجهادکشاورزی ایفای خدمت می کنند  از مهمترین موارد در دوران جنگ دوم و سوم بود.
ماموریتهای شبانه وسرکشی به نانوایی هایی که بنابه شرایط ویژه جنگی تاپاسی از شب پخت نان داشتند دوگانه سوز کردن نانوایی ها برای رفع مانع در حین شرایط اضطراری و توزیع به وقت اقلام اساسی باهمراهی مسئولین و امام جمعه شهرستان که در شرایط بحرانی خواسته های شهروندان را برای رفع کمبود بازار به انجام می رساندند.

لیلا عطازاده سنگربان جهادکشاورزی شهرستان گچساران است که یک تنه وهمراه و همگام با مدیران زیرمجموعه ی مدیریتش سکاندار خدمت در یک کلونی اقتصادی حساس در گچساران است.

در تمامی روزها وشبهای استقامت و دفاع،مانند سایر مدیران خادم ملت، همگام با همکاران اداری جهادکشاورزی و همقدم بااعضای خانواده،تمامی وقت پس از کار وخدمت را به صلابت یک بانوی ایرانی و نجیب ،سنگرِخیابان را همصدا با مردم گچساران بسانِ سنگری دیگر حفظ کرد و نشان داد در قامت یک بانو در کنار دیگر بانوان گچسارانی، خستگی ها را خسته کرد.