مهندس سعید رودشتیان پور فعال اقتصادی و عمرانی کهگیلویه وبویراحمد دریادداشت زیبایی از اهمیت تقویت رشد بومگردی ها در یاسوج آورده است؛
«ایلات و طوایف در قلب من قبیلهاند»
در پهنه سبز یاسوج، جایی که کوه با آسمان دست میدهد و باد، قصههای کهن را میان بلوطها میپراکند، هنوز صدای قدمهای ایل شنیده میشود. اینجا، نشانههای بومی تنها یادگار گذشته نیستند؛ نبض زنده هویتیاند که در رگهای این سرزمین میتپند.
ایلات و طوایف، نه نامهایی در تاریخ، که ریشههایی در قلب مناند؛ قبیلههایی که آوازشان، رنگشان و آیینشان جهان مرا ساخته است. هر سیاهچادر، کتابی است از زندگی. هر گبه، روایت دستهایی است که عشق را در تار و پود مینشانند. هر کوچ، شعری است که گامهای انسان و طبیعت با هم میسرایند.
بومگردیها در این سرزمین میتوانند دریچهای باشند به این جهان ناب. جایی که مهمان، نه تنها طبیعت را میبیند، که فرهنگ را لمس میکند؛ فرهنگِ زنده، گرم، مهماننواز. وقتی گردشگر در آستانه یک بومگردی قدم میگذارد و بوی نان تیری و دود هیزم را حس میکند، یا وقتی صدای کمانچه در میان غروب زاگرس میپیچد، به عمق قبیله پا گذاشته است؛ به جایی که مردم با زمین همنفساند.
ترویج نشانههای بومی، تنها یک کار فرهنگی نیست؛ پاسداشت روح یک سرزمین است. اگر این نشانهها در بومگردیها جان بگیرند، اگر نام ایلات به گرمی گفته شود، اگر قصههای طایفهها روایت شود، آنگاه یاسوج نه فقط مقصدی برای سفر، که تجربهای برای زندگی خواهد بود.
و من، هر بار که نام ایل را میشنوم، گویی بخشی از خودم را دوباره پیدا میکنم.
زیرا در قلب من،
ایلات و طوایف همیشه قبیلهاند.
سعیدرودشتیان پور
